Een stukje geschiedenis

De officiële oprichtingsdatum van het fanfarekorps uit Noordwijk, zoals bekend bij de Kamer van Koophandel is 1 maart 1921, maar de fundamenten voor de fanfare zijn gelegd in de eeuw ervóór.
Volgens de geschiedenis, die te lezen is op de website van Excelsior, was er al in 1894 een fanfare in het dorp. Fanfare St. Jeroen, het eerste Noordwijkse fanfarekorps heeft ruim 20 jaar bestaan en heel wat feesten, processies en bedevaarten van hun muziek voorzien. Ook gaven zij serenades, concerten en alles wat we nu nog steeds doen. Tot de 1e wereldoorlog begon! Veel muzikanten werden gemobiliseerd waardoor uiteindelijk de de fanfare niet meer genoeg leden overhield en stopte te bestaan. De instrumenten werden opgeborgen in een bollenschuur en zijn daar blijven liggen tot de oprichting van Excelsior. Met behulp van deze instrumenten en een aantal bereidwillige oudleden van Fanfare St. Jeroen, heeft uiteindelijk R.K. Fanfarekorps Excelsior het levenslicht mogen zien.

In de voorbijgegane jaren heeft Excelsior veel leden gehad, van alle rangen en standen, jong, oud, man, vrouw, etc. In de gloriedagen liepen er, volgens oud-leden, wel 50 of meer muzikanten op straat, voorgegaan door wel 40 majoretten. Die tijd is geweest en ik maak mij geen illusies, maar die tijd komt niet meer terug. Helaas, want hoe mooi zou het zijn als iedereen weer tijd vrijmaakt om met elkaar muziek te maken!

Het dieptepunt was in 2013. Er gingen vele oudere leden weg en er was geen nieuwe aanwas. Dit resulteerde in een korps van maar 18 mensen, inclusief drumband, geen tamboer-maître en met maar 3 majoretten. We hebben toen heel veel opdrachten moeten afwijzen, want met zo weinig de straat op is niet verantwoord. De straatoptredens zijn een visitekaartje en dan moet je wel goed voor de dag komen.

Toch bleef het vuurtje, gelukkig, branden bij de korpsleden. We wilden persé weer op straat lopen! We zijn van de 3 muziekverenigingen die Noordwijk rijk is, nog het enige, lopende, korps en dat willen we zo houden! Er is een tamboer-maître opgeleid en er zijn een aantal mensen enthousiast gemaakt om te assisteren bij de drumband en zo krabbelde het fanfarekorps weer op. En dat is nou net hetgeen Excelsior zo uniek maakt! Elke tegenspoed komt men te boven en als de nood het hoogst is staan mensen op om de schouders eronder te zetten en er met elkaar wat van te maken! Dat is zo mooi.

Soms mopper ik wel eens, want dan zijn er weer geen vrijwilligers te krijgen om iets te organiseren, niemand die vrij kan of wil nemen van zijn of haar werk. Dan doe ik het samen met de enkeling die niet werkt of toevallig vrij is. Maar dan, op momenten dat je het niet verwacht, zijn ze er allemaal om er samen iets moois van te maken.

Soms is het moeilijk om genoeg leden voor het straatkorps bijeen te krijgen voor een optreden, dan gaat het maar nèt. Maar als de Palmpaasoptocht en bloemencorso in het voorjaar gelopen wordt, hoeft er niet gevraagd te worden, dan staat er een volwaardig korps en genieten we samen van iedere stap die we zetten en van iedere mars die we spelen.

Toch zouden we maar wat graag vaker op straat willen lopen. De fanfare in Noordwijk wordt helaas niet meer vaak gevraagd. Vroeger liepen we tijdens de intocht van Sinterklaas, op (toen nog) Koniginnedag meerdere keren, tijdens de carnaval, tijdens de avond4daagse, zomaar op de boulevard op een mooie zomeravond, tijdens de najaarsfeesten, etc. Dat is echter niet meer. De oorzaak hiervan is mij vooralsnog een raadsel! We zijn niet minder enthousiast en ook niet duurder geworden. Zijn de organisaties en ondernemers ons vergeten? Dan moet ik binnenkort maar eens in actie komen! Het is mijn plan om op korte termijn maar eens met een presentatie naar de Noordwijkse Ondernemers Vereniging te gaan en hen te vertellen en laten zien dat de Fanfare in Noordwijk, ondanks haar 95-jarige leeftijd, nog altijd springlevend is en graag door het dorp marcheert om iedereen blij te maken met haar muziek.

Wordt dus vervolgd!